وی شهر خیلی دور یک دختر بچه بود

 که رویاهای زیادی داشت

همیشه میگفت : من هیچ وقت عاشق نمیشم

عشق همیشه بعد از ازدواج خوبه

همیشه میگفت من رو حرف بابام حرف نمیزنم

چون اون بچه بابایی بود

اون با این همه آرزو بزرگ شد با اینکه

 هنوزم به عقایدش پایبند بود

اون پری کوچیک همیشه از پسرا بدش میومد

و همیشه میگفت :آدم نباید

 ناز هیچ پسری رو بخره حـتــّی شوهرش

اون اون قدر مغرور شده بود

که همیشه میگفت من عاشق نمیشم

اینو مطمئن باشین

یک روز وقتی دختر همسایشون گریه میکرد که آره

اون پسره منو گذاشت و رفت

اون پری قصه ما اومد بهش گفت:

 از بس خلی چرا گریه میکنی اون ارزشش رو نداره

اون دخترک گفت مگه تو از عشق میدونی

گفت نه من مثل تو دیونه و خر نمیشم

تازه اگه یکی بیا و

از پیشم بره اون قدر توان دارم که مثل

تو زار نزنم میرم و بیخیال میشم

اون دختر تو اوج غم همون طور که اشک میریخت

دستش رو بلند کرد و گفت : خدایا بهش سابت کن

که اونم فقط ادعا داره

پری قصه ما پوز خندی زد و گفت آره نشونم بده

من به خودم اطمینان دارم

 تا اومد بره دختره بهش گفت

اینو از من بگیر دیگه منو نمیبینی

ولی هر زمان مثل من شدی

و تو اوج ناامیدی یادم کردی

از این معجون بخور بهم قول بده

پری قصه ما معجون رو گرفت

 وقول داد و با خنده گفت

مطمئن باش مثل تو نمیشم

و رفت.

بعد از چند ماه اون پری قصه ما

 از اون محله رفت

رفت به یک جای بهتر تو

 اون محله یک دختر بود که از پری

قصه ما مغرور تر بود

پری قصه ما ازش بدش میومد

ولی اون دختر با مرور زمان

به پری جون ما نزدیک شد

کاری کرد که پری جون

 عاشقش بشه بدون اون حتی آبم نمیخورد

تا اینکه پری قصه ما دید

 دوست عزیزش یعنی طلا با چند تا پسر دوسته

اون میخواست پری رو با

یکی دوست کنه امّا پری قبول نمیکرد

با این حال همیشه به پری میگفت

احسان دوست داره باهاش حرف بزن

ولی پری این کارو نمیکرد تا اینکه یک روز

وقتی تو خیابون با طلا میرفتن

احسان اومد جلوشون

و پری به احسان گفت :

دوسم داری بیا خواستگاریم

اون گفت میام

پری قصه مااز اون به

 بعد عاشق احسان شده بود

بی اینکه بدونه بهش دل داده بود

هر روز به هر بهانه میرفت با

 باباش بیرون تا فقط یک لحظه اونو ببینه

پری قصه ما دیونه عشق اون پسر شده بود

تا اینکه

احسان اومد خواستگاری

و همه با ازدواج رضایت دادن

 البته به اسرار پری

و اونا همش با هم بودن تا اینکه احسان رفت

ئاسه کار شهر دیگه ای و پری

 تو اوج تنهایش واسش قصر ساخت

در حالی که احسان تو اون

 شهر پری رو فراموش کرد و با یک دختر دیگه

رفت دنبال سرنوشتش

وقتی پری زنگ زد به احسان

 دید که احسان بهش گفت فراموشم کن

و برو ودیگه جوابش رو نداد

ولی پری باز صبر کرد چون :

اون جوری عاشق شده بود

 که تو دریای پر طلاتم عشق

با یک قایق شکسته به طرف

جزیره عشق حرکت کرد با هزار زحمت

به ساحل عشق رسید ولی

 دیگه قایقی نداشت چون

 نزدیک ساحل به سخره بی وفایی

خورده بود و قایقش شکسته

 بود حتی جریقه نجاتشم آب برده بود

با زحمت خودش رو به ساحل رسوند

و تو ساحل با شنهای ساحل

 قصری ساخت قصری که پایه هاش عشق بود

و سقفش امید

قصری که برای ساختنش از غرورش گذشت

از وجودش مایه گذاشت واسه گرم نگه داشتنش

از آبروش گذشت واسه نگه داشتنش

ولی وقتی با خیال راحت تو

قصرش دراز گشیده بود دید

که با یک نسیم کوچیک قصر

آرزوهاش نابود شد و تمام

اون شنا روی سرش ریخت

هرچی التماس کرد ولی باد

 میوزید و

 اون جلوی باد زانو زد

و به پاش افتاد

ولی باد بی وفایی همچنان میوزید

تو صدای نا مهربون باد

صدای احسان رو شنید که میگفت :

فراموشم کن فراموشم کن .................

و پری قصه ما فریاد زد

 احسان نمیتونم من نمیتونم

واون جواب داد چاره ای نیست

باید فراموشم کنی پس فراموشم کن

همون طوری که پری با چشمهای گریون

 بهش التماس میکرد

صدا دور تر میشد تا

اینکه دیگه نه باد میوزید و نه صدایی میومد

پری قصه ما نگاهی کرد به

 اطرافش دید از اون قصر

 چیزی نمونده و همه ساحل جز شن چیزی نیست

نگاه کرد دید همه جا فقط

آب ،آب و نه قایقی داره نه جریقه نجاتی

نه راه برگشتی همه پل ها خراب شده بودن

یک لحظه تو اوج نا امیدی

 یاد دخترک همسایه افتاد

شروع کرد به گریه کردن و اشک ریختن

ازش معذرت میخواست که

با غرورش خوردش کرده بود

ولی دیگه نه اونو میدید

 نه اون دختر زنده بود

اون دخترک با همه نا امیدی

 از این دنیای بی وفایی

وداع کرده بود پری قصه ما هم

یاد اون معجون افتاد اومد

 توی شنا گشت و اون معجون رو پیدا کرد تا اومد

ازش بخوره صدایی گفت تو هم ادعا داشتی

و وقتی پری قصه ما از اون

 معجون خورد دیگه هیچ چیز

 براش مهم نبود چون

 اونم جهان رو وداع کرد

وقتی طلا اومد پیشش دید

روی تختش توی اتاقش به خواب ابدی رفته

در حالی که عکس احسان تو بغلش بود

و پشت عکس نوشته بود

گر خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

سلام به همه

به همه دوستای مهربونم

میخوام آپ کنم چون شاید تا چند روز وقت نکنم آپ کنم

خوب نمیدونم حالتون خوبه یا نه

ولی امیدوارم خوب باشین

میخوام امروز واستون از مهربونی بگم

بهترین هدیه خدا به همه انسانها

میدونین دیروز داشتم تو خیابون

با ماشین با دوستام میچرخیدیم

دوست کناره بستنی فروشی نگه داشت

رفت بستنی بگیره ما هم تو ماشین بودیم

دیدم یک پسر خیلی کوچیک

داشت گریه میکرد گم شده بود 

 هیچکس محلش نمیداد

همه فکر میکردن که گداست

اصلا" نگاه نمیکردن ببینن

واسه چی گریه میکنه

البته ما هم اول نمیدونستیم گم شده

دلم واسش سوخت پیاده شدم

میخواستم بهش کمک کنم

گفتم چرا گریه میکنی

گفت مامانم رو میخوام

گفتم کجاست گفت نمیدونم رفتش

فهمیدم گم شده

ودستش رو گرفتم سوار ماشین کردمش و رفتم

در کلانتری و تحولش دادیم

وقتی همراه ما میومد یکی نپرسید کجا میبریش

حتی نگفتن شاید این بچه رو بدوزدن واسم واقعا" عجیب بود

فکر نمیکردم دنیا این همه بی محبت شده باشه

و این واسم سوال شد

چرا وقتی میتونم با یک لبخند دل یک آدم رو

شاد کنیم چرا باید با اخم کردن ازیتش کنیم

چرا وقتی میتونیم مهربون باشیم

با عصبی بودن هم اعصاب خودمون

هم اطرافیان رو خورد میکنیم

و چرا از محبت به اطرافیان دریغ میکنیم؟

منتظرم

زود بیاین

دیدگان تو در قاب اندوه
سرد و خاموش
خفته بودند
زودتر از تو ناگفته ها را
با زبان نگه گفته بودند
از من و هرچه در من نهان بود
می رمیدی
می رهیدی
یادم آمد که روزی در این راه
ناشکیبا مرا در پی خویش
میکشیدی
میکشیدی
آخرین بار
آخرین بار
آخرین لحظه تلخ دیدار
سر به سر پوچ دیدم جهان را
باد نالید و من گوش کردم
خش خش برگهای خزان را
باز خواندی
باز راندی
باز بر تخت عاجم نشاندی
باز در کام موجم کشاندی
گر چه در پرنیان غمی شوم
سالها در دلم زیستی تو
آه هرگز ندانستم از عشق
چیستی تو
کیستی تو

سلام چشم آپ میکنم

معذرت از همه دوستان امیدوارم

زیاد منتظر نمونده باشین

امروز سر حال هستم

حالم خوبه

عالیه عالیم

الان داشتم خاطرات یک دختر پاک ومعصوم

یعنی نیلوفر سپید رو میخوندم

دلم یک کم گرفت اخه

باز به من ثابت شد که دختر خانوم ها

خیلی زود دل میبندن

و اسیب پذیر تر هستن

و تازه اگه یک اشتباه هم بکنن

زندگیشون نابود میشه

اما پسرا اگه هزار تا دوست دختر داشته باشن

ایرادی نداره

نمیدونم چرا همه حق رو میدن

 به پسر ها که هر کار میخوان بکنن

ولی باز من عجله نمیکنم و نمیگم

همه پسرا میگم تعدادی

اما درباره خودم

امروز میخوام یک کم از خودم بگم

نمیدونم چرا امسال یک کم سال بدی شده واسم

بیشتره روزهای سال حالم گرفتست

یک مشکلی دارم که نزدیک 1 ساله حل نمیشه

همش به خاطره چیزای الکی عقب میوفته

و تو این روزایی که احتیاج به همراه دارم

دوست صمیمیم(البته ظاهرا" صمیمی)

 به خاطر حسادت از پشت بهم خنجر زد

و ناراحتم کرد

یک وقت فکر نکنین مسائله عاشقونست نه

مسئله مربوط به کار میشه

به هر حال امسال زیادی ازیت شدم چه تو مسائل کاری

چه عاطفی

واسه همین چیزاست

که یک وقتایی با ناراحتی آپ میکنم

از همه معذرت میخوام

امروز میخوام یک سوال بپرسم اونم اینه

ایا واقعا" هیچ پسری حاظر هست

با دوست دختر خودش ازدواج کنه

یا نه؟؟

اگه ازدواج میکنه

 تو چه شرایطی این کارو میکنه؟؟؟

اگه بدونه اون دختر قبلا" دوست پسر

 داشته بازم حاضر میشه این کارو بکنه؟؟؟؟

معذرت 1 سوالم شد چند تا

خودم جواب میدم ولی این نظر منه

میخوام شما هم لطف کنین و به من جواب بدین

جواب من اینه:

 از 1000 نفری یک نفر باهاش ازدواج میکنه

به قول دوستم که میگفت پسرا با دوست دختر خودشون

ازدواج نمیکنن و به حساب خودشون زرنگی میکنن ولی

نمیدونن دارن با دوست دختر یکی دیگه ازدواج میکنن

حالا شما بگین فقط با صداقت

منتظرم

زود بیاین

دانم کنون از آن خانه دور
شادی زندگی پر گرفته
دانم کنون که طفلی به زاری
ماتم از هجر مادر گرفته
هر زمان می دود در خیالم
نقشی از بستری خالی و سرد
نقش دستی که کاویده نومید
پیکری را در آن با غم و درد
بینم آنجا کنار بخاری
سایه قامتی سست و لرزان
سایه بازوانی که گویی
زندگی را رها کرده آسان
دورتر کودکی خفته غمگین
در بر دایه خسته و پیر
بر سر نقش گلهای قالی
سرنگون گشته فنجانی از شیر
پنجره باز و در سایه آن
رنگ گلها به زردی کشیده
پرده افتاده بر شانه در
آب گلدان به آخر رسیده
گربه با دیده ای سرد و بی نور
نرم و سنگین قدم میگذارد
شمع در آخرین شعله خویش
ره به سوی عدم میسپارد
دانم کنون کز آن خانه دور
شادی زندگی پر گرفته
دانم کنون که طفلی به زاری
ماتم از هجر مادر گرفته
لیک من خسته جان و پریشان
می سپارم ره آرزو را
بار من شعر و دلدار من شعر
می روم تا بدست آرم او را

گریه بی وقفه من تو اون روزای کاغذی

قول داده بودیم ما به هم که تن ندیم به روزگار

چه بی دوم بود قول ما جدا شدیم آخر کار

تا خیالت به سرم میزنه گریه م میگیره

آروم آروم دل تنگم داره بی تو میمیره

گل مغرور قشنگم من فراموشت نکردم

بی تو اینجارو نمیخوام میرم و بر نمیگردم

سلام بازم میگم سلام

سلامی به لطافت عقاقیا و شادابی

عطر وجود یاس

اول ازهمه دوستان ممنونم که به من روحیه میدن

و مخصوصا" از آقا پسر که همیشه به من لطف داشته

امیدوارم بازم بیاد و نظر بده

نمیدونم از چی یا کی بگم فقط میدونم سرگردونم

توی دو راهی تردید موندم

نه قدرت جلو رفتن رو دارم نه توان برگشتن

و نه تاب ماندن

کاش یکی به فریادم میرسید

انگار در دیاری غریبه و بی هیچ هم زبانی هستم

و هرچه تلاش میکنم کسی مقصودم را نمیفهمد و

من با ناامیدی کامل باز فریاد میزنم

امّا دریغ از یک فریاد راس

نمیدانم چه باید کرد فقط میدونم در منجلاب تردید

نابود خواهم شد و این پایان راه من است

پایانی بس ناامید کننده و سوزناک

آیا من میتوانم از این منجلاب رها شوم یا نه

و این را جز معبودم که میدانم تردم کرده

کسی نمیداند

معذرت از عزیزان نمیخواستم ناراحتتون کنم

ولی من همش از عشق گفتم ولی هیچ وقت نفهمیدم چرا

واسه پسرا تکراری میشیم

و هیچ کسی هم به من جواب این سوال رو نداد

امیدوارم موفق باشین

منتظرم نا با قلب مملوء از عشق بلکه با قلبی شکسته

و پر از اندوه

منتظرم زود بیا

منتظـــــــــــــــــــــــــــــرم

یک سلام گرم به قلبهای گرم عزیزان

بازم من اومدم امّا یک کم دیر شد

میدونم منتظرم موندین معذرت میخوام پیش اومد

زیاد حرف زدم بهتره بریم سر اصل مطلب

امروز میخوام یک سوال بپرسم

ودلم می خواد جوانمردونه جواب بدین

میدونین من از خیلی ها پرسیدم

وخیلی هم دیدم

دیدم که بیشتر پسرا عاشق یکی هستن

مثلا" دختر خاله شون واسه دختر خاله میمیرن

ولی با این حال دوست دختر دارن

بااینکه میخوان دختر خاله فقط ماله خودشون باشه

ولی نمی خوان خودشون هم فقط مال اون باشن

جالب هم اینجاست که وقتی با هزار التماس

با اون دختر که عاشقش بودن ازدواج میکنن

بعد از چند وقت باز اون دختر که عاشقش بودن

واسشون تکراری میشه و باز پنهانی میرن

سراغ دوست دختر

به عبارتی هم خدا رو می خوان هم خرمارو

اونا حق دارن لذت ببرن و دوست دختر داشته باشن

ولی زنشون نباید جم بخوره

واقعا" نمی فهمم دلیل این کاراشون رو

با اینکه 99% پسرا حرفامو قبول دارن ولی

انکار میکنن

دلم میخواد یکی بیاد و به من بگه دلیل همه اینارو

منتظر نظرات گران بهاتون میمونم

منتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــظرم

یکی مهمان ناخوانده
ز هر درگاه رانده سخت وامانده
رسیده نیمه شب از راه ‚ تن خسته  ‚ غبار آلود
نهاده سر بروی سینه رنگین کوسن هایی
که من در سالهای پیش
همه شب تا سحر می دوختم با تارهای نرم ابریشم
هزاران نقش رویایی بر آنها در خیال خویش
و چون خاموش می افتاد بر هم پلکهای داغ و سنگینم
گیاهی سبز میرویید در مرداب رویاهای شیرینم
ز دشت آسمان گویی غبار نور بر می خاست
گل خورشید می آویخت بر گیسوی مشکینم
نسیم گرم دستی حلقه ای را نرم می لغزاند
در انگشت سیمینم
لبی سوزنده لبهای مرا با شوق می بوسید
و مردی می نهاد آرام با من سر بروی سینه ی خاموش
کوسنهای رنگینم
کنون مهمان ناخوانده
ز هر درگاه رانده سخت وامانده
بر آنها می فشارد دیدگان گرم خوابش را
آه من باید به خود
 هموار سازم تلخی زهر عتابش را
و مست از جامهای باده می خواند که ایا هیچ
باز در میخانه لبهای شیرینت شرابی هست
یا برای رهروی خسته
در دل این کلبه خاموش عطر آگین زیبا
جای خوابی هست ؟

سلام به همه گلهای زیبای باغ عشق

باز لیدا اومد واسه آپ

میدونین عزیزان من منتظر شدم تا چند تا

از عزیزانی که از من گله داشتن

که چرا آپ کردم خبر ندادم بیان

ولی انگار دوست ندارن بیان

من از همین جا واسشون آرزوی

موفقیت میکنم

امّا امروز

امروز میخوام درباره لحظه شکفتن عشق

بگم لحظه ای که خیلی ها تجربه نمیکنن

می دونی تمام آدما عاشق میشن

در این شکی نیست

ولی بعضی از آدما تو همون نگاه اول میفهمن

عاشق شدن و بعضی آدما

وقتی میفهمن که عشقشون رو از دست میدن

اون موقع ست که به خودشون میان

میبینن عاشق بودن

ولی چه سود که خودشون نابودش کردن

بعضی ها هم با اینکه میدنن عاشق هستن

ولی سر لج بازی و غرور

عشق خودشون رو از دست میدن

به نظر شما چه کار باید کرد تا این مسائل

پیش نیاد

یک خورده فکر کنین و جواب دین

من فکر کنم بهترین راه حل اینکه تمام آدما چند روزی

از عشقشون فاصله بگیرن

و ببینن بی اون چه حسی دارن

اگه بی اون شادن پس همین الان

بهش بگن که عاشق نیستن

و اگه بی اون نمیتونن صبر کنن تا چند روز

اگه ادامه داشت این حس فریاد بزنن که عاشقن

نظر من اینه

نظر شما چیه

منتظر نظرات زیباتون هستم

منتـــــــــــظرم